Bu yazımızda ergenlik dönemine yeni girmiş ya da ergenlik döneminin ortalarında bulunan gençlerimizin bazılarının büyük bir merakla takip ettiği emo, emo akımı hakkında bilgi vereceğiz.

Aslında, daha MCR’mış, Panic!miş, vesaireymiş ortalarda yokken, Jimmy Eat World ile bildiğimiz ve arada adı geçen bir ‘emo’ akımı mevcuttu. Esasen hafiften duygusal, daha melodik bir hardcore punk yanal türüydü emo. At the Drive-in, the Get Up Kids, Deathcab for Cutie… bu tip gruplarla bilirdik. Ne zaman ki hafiften gotik etkileşime dökülüp ”Vampires Will Never Hurt You” ortaya dökülüverdi, birden işin rengi değişti. Bütün türlerin yavaşça ya da birden sindirildiği post-endüstriyel müzik endüstrisi de tabii ki ufaktan popülerliğe doğru uzanan çocukcağızları bir kenara atamadı… sırtından para kazanabilecekken niye suratına tüküresin, değil mi? Bu ‘himaye’ altında, müzik türlerini markaya/ürüne çevirmenin limitine dayanan bir teknik denendi ve voila! Bildiğimiz emo doğdu: ’style over substance’ yaklaşımlı, üst-baş ve tavır haricinde zerre bir derinliği/ifadesi olmayan, zavallı bir alt-kültür.

Şahsen Washington D.C. hakkında konuşamam, fakat New York ve Boston civarlarındakilerin bizim ülkedekilerden zerre farkı yok. Hatta, mümkün mertebe, Amerika’nın çevresinde emo akımı yavaş yavaş yükselişte olan Neo-Victorian/steampunk akımına bırakıyor yerini. Bir-iki seneye Abney Park’ın adını bol bol duyarsanız şaşırmayın haliyle…

Son Aramalar:

Bunu Okuyan Bunları da Okudu

• Emo Nedir? Emo Dili / Emocu Gençler Nasıl Davranır?